J.A. Beringen belooft “De toekomst kwam terug”

Op de hoorspelnieuwsgroep bij Yahoo hebben verschillende hoorspelliefhebbers zich verzameld, om er van gedachten te wisselen over de hoorspelen, elkaar tips te geven, of vragen te stellen bij deze of gene uitvoering of acteur. De nieuwsgroep is heel actief en sociaal. En je komt er echt tal van liefhebbers tegen die de stemmen van haast alle acteurs herkennen, die weten waarin deze of gene meegespeeld heeft, enz.- kortom, de echte kenners.
De laatste weken was er heel wat te doen over een aankondiging van regissuer John Beringen, die voor de nacht van 4 maart iets speciaal voorspelde. En omdat niemand het beter kan vertellen dan hij, citeer ik graag zijn woorden zoals hij ze postte in de nieuwsgroep. Wie zelf lid wil worden van deze groep, moet naar onderstaand adres vinden, en daar een aanvraag indienen tot (gratis) lidmaatschap.
http://groups.yahoo.com/group/hoorspel-forum/
De tekst van John Beringen:

Beste mensen,

Nog enige uren scheiden ons van “De toekomst kwam terug” hetgeen vanaf vannacht via de site van Sir B (het hoorspelweb) te beluisteren zal zijn.
Nu heb ik al iets laten doorschemeren, met dien verstande dat ik de liefhebbers adviseerde om eerst naar “Trein vermist of de ring van Möbius”  te luisteren.   Eenieder die dat gedaan heeft, zal in dat stuk de datum 4 maart 2011 hebben horen noemen. In 1968 (toen “Möbius” werd uitgezonden) was dat KRANKZINNIG ver weg. Nu staan we aan de vooravond van die dag. Als je een boek schrijft of een hoorspel en je noemt daarin een datum die heel ver in de toekomst ligt, dan KOMT die bewuste dag gewoon een keer. Ik heb altijd een scherp oor gehad voor dit soort bizarre zaken.  Hetzelfde had ik ook met “De gesluierde planeet”  Toen ik daar naar luisterde in begin jaren ’70 werd de datum genoemd waarop Matt Meldon werd geïnterviewd door Walter Cronkite: 17 maart 1984. Dat was toen ook nog enorm ver weg. De dag kwam (het was een zaterdag met een waterig zonnetje), ging voorbij en ligt inmiddels alweer bijna 27 jaar achter ons…  Het is zowel fascinerend als beangstigend omdat je toch op een bepaalde manier met het begrip “vergankelijkheid” wordt geconfronteerd.  Denk in dit verband maar eens aan de situatie waarin je bij een echt oud hoorspel de aftiteling hoort en constateert dat er niemand meer van in leven is.  En nog zitten wij met veel plezier naar hun prachtige werk te luisteren. Een groter eerbetoon is niet denkbaar als we terugdenken aan o.a. Jan Borkus (deze naam wilde ik gewoon even genoemd hebben) en zijn vele collega’s.

Helaas bestonden anno 1984 de mogelijkheden niet zoals we die heden kennen (internet, digitalisering.. enz) dus die 17e  maart ging ongemerkt voorbij. Dat wilde ik met 4 maart 2011 absoluut NIET laten gebeuren. Nog een interessant weetje:  gisteren, 2 maart 2011, was het precies 40 jaar geleden dat het eerste deel van “Het marsproject” werd uitgezonden. Ook daarin werd een jaar genoemd: 2150.  Nu ben ik geen pessimist, maar ik vrees dat geen van ons allen dat jaar nog zal meemaken. Terug naar “De toekomst kwam terug”
Ik verwacht niet dat er morgen een trein zoek zal raken. “De toekomst kwam terug” richt zich dan ook op een ander aspect uit het stuk over “Möbius”  Iedereen moet er gewoon ontspannen naar luisteren. Men mag het mooi vinden, of juist niet, vergezocht of overdreven… honderd luisteraars zullen honderd verschillende meningen ventileren. Belangrijk is dat je even stilstaat bij die 4e maart 2011 waarvan ik hoop dat die bij de hoorspelliefhebbers herinnerd zal worden als “Möbius-dag”  Zonder iets over de inhoud van “De toekomst kwam terug”  te verklappen, kan ik al wel vast laten weten dat er technisch iets bijzonders mee aan de hand is.  Robot en computer-stemmen zijn (voorzover ik althans weet) altijd geproduceerd door menselijke wezens van vlees en bloed en daarna bewerkt.  In “De toekomst kwam terug” horen jullie twee vrouwen, één kort aan het begin en de tweede die de grote dialoog voor haar rekening neemt… vraag je niet af wie deze hoorspel-actrices zijn want ze bestaan niet. Als je een hoorspel maakt, dan geef je een illusie vorm. Bij “De toekomst kwam terug” heeft dat vormgeven van een illusie een extra dimensie gekregen.  Ik vermoed dat deze methodiek voor de eerste keer is toegepast in de geschiedenis van het hoorspel, maar ik ben daar niet 100% zeker van. Er bestaat uiteraard alle kans dat iemand anders, wellicht in het buitenland, het al eerder zo heeft aangepakt, dus reken het mij niet aan als deze veronderstelling niet juist blijkt te zijn.
Maar genoeg gepraat… tel rustig af en ga gewoon luisteren als de “Möbius-dag” aanbreekt.

Met vriendelijke groeten,

John Beringen.

Advertenties

One Response to J.A. Beringen belooft “De toekomst kwam terug”

  1. Dennis schreef:

    U schrijft dat ik me voor een Nederlandstalig forum over hoorspelen kan inschrijven.
    Maar ik kom in een Engelstalige inlogprocedure terecht.
    Waar ik geen raad mee weet, want mijn Engelse taal is zeer matig.
    Ook de z.g. kapcha’s die ingevuld moeten worden zijn niet leesbaar, en als je het met geluid probeerd, komt er weer een Engelstalige stem, met geluiden op de achtergrond

    Jammer !

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: