Hoorspel of Luisterfilm?

12 juni 2011

Het hoorspel heeft afgedaan, menen sommigen, en dan vooral de programmamakers van de radio. Het is oubollig, iets dat bestond omdat de opvolger, de tv, er nog niet was, en dat zijn reden van bestaan verloren heeft nu de tv er is.

Zij gaan echter voorbij aan het feit dat het hoorspel een aparte vorm van kunst is, namelijk auditieve kunst, het creëren van een beeld dat niet met het oog te bekijken valtl, maar dat wel, door suggestie en klanken, haarscherp afgetekend wordt in onze geest.

De omroepen geloven niet in  het hoorspel. Zij vinden niet dat de oude hoorspelen waardevol genoeg zijn om terug ten gehore gebracht te worden – laat staan dat ze, op enkele heel grote uitzonderingen na, geld zouden vrijmaken om nieuwe hoorspelen te maken.

En toch, en toch. Toch is er belangstelling voor hoorspelen. De jongeren beleven immers hun muziekwereld heel individueel, via de koptelefoon, en het hoorspel past eigenlijk perfect in die individuele beleving. De audioboeken kennen een groot succes, wat laat vermoeden dat ook het gewone hoorspel zijn weg naar de oren van de jongeren vinden zal.

De term “hoorspel” werd echter in een nieuw kleedje gestoken, om van dat oubollige imago af te raken. Nu heet het “luisterfilm”. Wat ik helemaal niet erg vind, integendeel: alles wat het hoorspel in ere kan herstellen, is meegenomen.

Zo heeft de Nederlandse radiozender BNN verleden jaar “Komt een vrouw bij de dokter” als luisterfilm uitgezonden, met Sophie Hilbrand als de zieke Carmen, en Antonie Kamerling als de man.

Begin dit jaar werd Tirza uitgezonden door BNN, gebaseerd op het boek van Arnon Grunberg. Acteurs waren o.a. Hans Dagelet, Isa Hoes en Sylvia Hoeks. Dit hoorspel werd gemaakt door De Hoorspelfabriek, in opdracht van BNN. Op de site van de Hoorspelfabriek kan je het hoorspel trouwens ook aankopen, net als “Komt een vrouw bij de dokter

Advertenties

%d bloggers liken dit: